Η παρουσία των smartphones στις σχολικές αίθουσες έχει εξελιχθεί σε ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα ζητήματα της εκπαίδευσης. Εργαλείο επικοινωνίας, ψυχαγωγίας και πληροφόρησης, αλλά ταυτόχρονα πηγή συνεχούς διάσπασης προσοχής, τα κινητά τηλέφωνα έχουν μπει στο στόχαστρο κυβερνήσεων, γονιών και εκπαιδευτικών. Νέα έρευνα και διεθνείς απαγορεύσεις αναζωπυρώνουν τη συζήτηση: πρέπει τελικά να έχουν θέση τα smartphones στην τάξη;
Ο Economist κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τη χρήση των smartphones μέσα στις σχολικές αίθουσες, υπογραμμίζοντας ότι αποτελούν «ανεξάντλητη πηγή περισπασμού» που υπονομεύει τη μαθησιακή διαδικασία. 
Πρόκειται για «τεχνοφοβία»;
To βρετανικό μέσο παρατηρεί ότι, παρότι κάποιοι χαρακτηρίζουν αυτά τα μέτρα «τεχνοφοβικά», τα παιδιά δεν γνωρίζουν πάντα τι είναι προς το συμφέρον τους. Η επαφή με τη σύγχρονη τεχνολογία μπορεί να γίνεται εκτός τάξεων ή σε ειδικά μαθήματα.
«Ορισμένοι θεωρούν τα μέτρα τεχνοφοβικά, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι τα παιδιά δεν γνωρίζουν πάντα τι είναι προς το συμφέρον τους. Η επαφή με τη σύγχρονη τεχνολογία μπορεί να γίνεται εκτός σχολείου ή σε ειδικά μαθήματα.
»Οι τεχνολάτρες υπενθυμίζουν ένα μακρύ ιστορικό υπερβολικής καχυποψίας για την τεχνολογία, από τον Πλάτωνα που φοβόταν ότι η γραφή θα ατροφούσε τη μνήμη των μαθητών, μέχρι σήμερα. Όμως οι σημερινές ανησυχίες δεν είναι αβάσιμες».
Η βασική διαφορά σε σχέση με το παρελθόν είναι ότι η ανία στο θρανίο έχει πλέον «επαναστατικοποιηθεί»: τα smartphones προσφέρουν ασταμάτητη ροή εφαρμογών και ερεθισμάτων. Μελέτες, όπως μια πρόσφατη τριετής έρευνα στην Ινδία με 17.000 φοιτητές, δείχνουν ότι η απαγόρευση των τηλεφώνων μέσα στην τάξη οδηγεί σε μικρή αλλά μετρήσιμη βελτίωση των βαθμών, με μεγαλύτερο όφελος για τους πιο αδύναμους μαθητές.
Αν και τα στοιχεία δεν είναι πάντα ομοιόμορφα — μελέτες στη Σουηδία δεν βρήκαν διαφορά — οι περισσότερες συγκλίνουν ότι το όφελος είναι υπαρκτό. Το περιοδικό επισημαίνει επίσης ότι, μετά από λίγο, οι ίδιοι οι μαθητές αγκάλιασαν τις απαγορεύσεις, καθώς έτσι δεν «μένουν πίσω» κοινωνικά όταν όλοι ακολουθούν τον ίδιο κανόνα.
«Τα smartphones δεν είναι το μόνο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν τα σχολεία, αλλά είναι ένα πρόβλημα εύκολο να λυθεί», καταλήγει ο Economist. «Σε μια εποχή που η εκπαιδευτική πρόοδος φαίνεται να υποχωρεί διεθνώς, κάθε σχολείο που δεν τα έχει ακόμη περιορίσει θα έπρεπε να το σκεφτεί σοβαρά. Μακροπρόθεσμα, οι μαθητές ίσως τους ευγνωμονούν γι’ αυτό».
