Μια ομάδα Παλαιστινίων στον καταυλισμό προσφύγων αλ-Νούσεϊράτ χόρευε και τραγουδούσε την Πέμπτη, κουνώντας παλαιστινιακές σημαίες. Ένας άνδρας κρατούσε ψηλά ένα χάρτινο κλειδί, ένα κοινό σύμβολο για τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες, πολλοί από τους οποίους εξακολουθούν να κρατούν τα κλειδιά των σπιτιών που άφησαν πίσω τους οι πρόγονοί τους όταν τους απέλασε το Ισραήλ το 1948.
«Νιώθω χαρά», δήλωσε Νουρ αλ Ντιν Τουτάχ στο CNNi. Με καταγωγή από το Ζεϊτούν, εκτοπίστηκε στο Ντέιρ αλ-Μπαλά κατά τη διάρκεια του πολέμου. 
«Δύο χρόνια βασανιστηρίων και καταστολής, εκτοπισμού και έλλειψης τροφής και νερού. Τώρα, είμαι χαρούμενος που ο πόλεμος θα σταματήσει».
«Είναι αλήθεια ότι δεν έχουν απομείνει σπίτια», συνέχισε ο Τούταχ. «αλλά θα στήσουμε καινούργιες σκηνές και θα συνεχίσουμε τη ζωή μας».
Ο Χουμάμ αλ-Χατάμπ είπε ότι η χαρά στη Γάζα με την είδηση ότι οι δολοφονίες μπορεί επιτέλους να σταματήσουν είναι «απερίγραπτη», αλλά συνέκρινε το επικείμενο έργο που αντιμετωπίζουν οι Παλαιστίνιοι για την ανοικοδόμηση της ζωής τους με έναν ακόμη πόλεμο.
«Νώθω χαρά αναμεμειγμένη με μεγάλο πόνο», είπε ο αλ-Χατάμπ,
«Ως Παλαιστίνιος σίγουρα θα είμαι χαρούμενος, αλλά το τέλος του πολέμου είναι η αρχή άλλων πολέμων: ο πόλεμος της ανοικοδόμησης και η προσπάθεια επιστροφής στις περιοχές τους, η επισκευή των σπιτιών όπως ήταν πριν από τον πόλεμο, ο πόλεμος της επαναλειτουργίας των σχολείων και ο πόλεμος της αποκατάστασης των νοσοκομείων που κατέστρεψε η ισραηλινή κατοχή».
