Τη λύση σε ένα πρόβλημα ετών για όσους βλέπουν την τροφή τους να την κλέβουν γλάροι πιστεύουν ότι βρήκαν οι επιστήμονες στη Βρετανία.
Η απάντηση, σύμφωνα με επιστήμονες από το πανεπιστήμιο του Έξετερ, είναι να φωνάξουν.
Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμά τους βάζοντας στο μικροσκόπιο 61 ασημόγλαρους σε εννέα παραθαλάσσιες πόλεις στην Κορνουάλη και εξετάζοντας τρόπους για να σταματήσουν τα πουλιά από το να τσιμπολογούν ένα κουτί με πατατάκια στο έδαφος.
Για να το κάνουν αυτό, έπαιξαν μια ηχογράφηση μιας ανδρικής φωνής που φώναζε τις λέξεις: «Όχι, μείνετε μακριά, αυτό είναι το φαγητό μου».
Έπαιξαν επίσης την ίδια φωνή να λέει αυτές τις λέξεις και το ουδέτερο κελάηδημα ενός κοκκινολαίμη.
Είναι σημαντικό, λένε οι επιστήμονες, ότι και οι τρεις διαφορετικοί ήχοι παίχτηκαν στην ίδια ένταση.
Οι μισοί από τους γλάρους που εκτέθηκαν στον θόρυβο των φωνών πέταξαν μακριά μέσα σε ένα λεπτό, σύμφωνα με το πείραμα.
Μόνο το 15% των γλάρων που εκτέθηκαν στην ανδρική φωνή που μιλούσε πέταξαν μακριά. Οι υπόλοιποι απομακρύνθηκαν από την τροφή, εξακολουθώντας να αισθάνονται τον κίνδυνο.
Αντίθετα, το 70% των γλάρων που εκτέθηκαν στο τραγούδι του κοκκινολαίμη παρέμειναν κοντά στην τροφή καθ’ όλη τη διάρκεια του πειράματος.
«Οι φωνές είναι πιο αποτελεσματικές στο να τους κάνουν να πετάξουν μακριά»
Η δρ. Neeltje Boogert, του Κέντρου Οικολογίας και Διατήρησης στην Πανεπιστημιούπολη Πένριν του Έξετερ στην Κορνουάλη, δήλωσε: «Η διαφορά ήταν ότι οι γλάροι ήταν πιο πιθανό να πετάξουν μακριά στις φωνές και πιο πιθανό να φύγουν μακριά όταν μιλούσαν».
«Έτσι, όταν προσπαθείτε να τρομάξετε έναν γλάρο που προσπαθεί να κλέψει την τροφή σας, η ομιλία μπορεί να τους σταματήσει αμέσως, αλλά οι φωνές είναι πιο αποτελεσματικές στο να τους κάνουν να πετάξουν μακριά».
