Μια κόντρα από το πουθενά με οικογενειακές αναφορές «άναψε» εντός της Ολομέλειας μεταξύ της Ντόρας Μπακογιάννη και του Κυριάκου Βελόπουλου. Αφορμή, στάθηκαν τα όσα είχε αναφέρει την Τετάρτη ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης κατά της οικογένειας Μητσοτάκη, ισχυριζόμενος, μεταξύ άλλων, πως «η οικογένεια υπάρχει εξαιτίας των ρουσφετιών».
Ζητώντας το λόγο, η Ντόρα Μπακογιάννη ανέφερε πως δέχτηκε αήθη προσωπική επίθεση, μιλώντας αναλυτικώς για την ιστορική παρακαταθήκη και τους αγώνες της οικογένειάς της από το 1872, λέγοντας πως «εμείς ιστορικά υπάρχουμε γιατί δεν λείψαμε από καμία μάχη».
«Εμείς ταχθήκαμε με τη σωστή πλευρά της ιστορίας, χωρίς να πουλάμε επιστολές του Ιησού, χωρίς να λαϊκίζουμε ανεύθυνα ή να στηρίζουμε μια χώρα που με τη βία αποφάσισε να καταλάβει μια άλλη χώρα. Ξέρουμε τι κόστος πληρώνουμε ακόμη και σήμερα με την Κύπρο μας», υποστήριξε η «γαλάζια» βουλευτής, στον απόηχο των διαχρονικών θέσεων Βελόπουλου για τον πόλεμο στην Ουκρανία.
«Εσείς βγήκατε σε κανάλι και είπατε ότι παίρνουμε ρούβλια και αυτό είναι unfair. Εμείς ούτε ρούβλια, ούτε μάρκα, ούτε δολάρια, ούτε ένα ευρώ πήραμε από κανέναν», απάντησε ο Κυριάκος Βελόπουλος, με την κόντρα να συνεχίζεται σε οξείς τόνους.
«Τσίμπησε ο κύριος Βελόπουλος. Εγώ μίλησα για ρωσικά συμφέροντα σε Ευρώπη και Ελλάδα. Όποιος έχει τη μύγα μυγιάζεται! Τα ακούω βερεσέ τα εθνικοπατριωτικά, ειδικά όταν προέρχονται από ανθρώπους σαν εσάς.
Στέκεστε στο πλευρό των ανθρώπων που θέλουν να αλλάξουν τα σύνορα της Ευρώπης, ένας κανονικός πατριώτης δεν θα το έλεγε ποτέ αυτό», επέμεινε η Ντόρα Μπακογιάννη, με τον Κυριάκο Βελόπουλο να ανταπαντά πως ο ίδιος από την πρώτη στιγμή έχει καταδικάσει την εισβολή στην Ουκρανία, ωστόσο – όπως είπε – είναι άλλο θέμα να στέλνονται όπλα στην Ουκρανία και όχι στην Κύπρο.
Όσον αφορά πάντως στην οικογένεια Μητσοτάκη, η Ντόρα Μπακογιάννη υποστήριξε πως «δεν υπάρχει καμία κυβέρνηση που να μην έχει κάνει φύλλο και φτερό τα οικονομικά μας και να μην έχει ελέγξει καμιά τριανταριά φορές το πόθεν έσχες του Κωνσταντίνου και του Κυριάκου Μητσοτάκη και καμιά δεκαριά φορές το δικό μου».
