Το 2026 ξεκίνησε με τους χειρότερους οιωνούς για τους κατοίκους της ακριτικής επαρχίας Πωγωνίου, καθώς η αιφνιδιαστική απομάκρυνση των τελευταίων στρατιωτών από το φυλάκιο των Δρυμάδων προκάλεσε κύμα οργής και έντονο αίσθημα ανασφάλειας. Το λουκέτο στην κρίσιμη αυτή στρατιωτική δομή, το οποίο συνοδεύτηκε από μια ανάλογη εξέλιξη στο φυλάκιο Πληκατίου στην Κόνιτσα, πραγματοποιήθηκε χωρίς καμία προειδοποίηση ή επίσημη ενημέρωση από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας.
Η Ομοσπονδία Αδελφοτήτων και Ενώσεων Επαρχίας Πωγωνίου, με μια σκληρή ανακοίνωση, περιγράφει την εξέλιξη αυτή ως την οριστική απαξίωση μιας περιοχής που ήδη αργοπεθαίνει, τονίζοντας ότι η αποψίλωση της στρατιωτικής παρουσίας από τη μεθόριο ισοδυναμεί με υπονόμευση της εθνικής άμυνας αλλά και της ίδιας της κοινωνικής συνοχής στα σύνορα της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 
Η υποβάθμιση του Πωγωνίου δεν αποτελεί μεμονωμένο γεγονός, αλλά έρχεται ως συνέχεια μιας σειράς αποφάσεων που έχουν οδηγήσει στο κλείσιμο ιστορικών και ζωτικών δομών. Η Ομοσπονδία υπενθυμίζει με πικρία την κατάργηση του 628 Τάγματος Πεζικού στις Φιλιάτες, τη διακοπή λειτουργίας της «Στέγης για τη Μητέρα και το Παιδί» στην Πωγωνιανή, καθώς και το κλείσιμο του Γυμνασίου στο Δελβινάκι.
Μέσα σε αυτό το κλίμα απογοήτευσης, προστίθενται και καταγγελίες για τη μεταφορά πυρομαχικών από τις αποθήκες της VIII Μεραρχίας Πεζικού, με πιθανό προορισμό το μέτωπο της Ουκρανίας, γεγονός που εντείνει τις ανησυχίες των τοπικών κοινωνιών για το επίπεδο της αμυντικής θωράκισης της Ηπείρου σε μια περίοδο διεθνούς αστάθειας.
Απέναντι στο επιχείρημα της πολιτείας ότι η νέα δομή των Ενόπλων Δυνάμεων επιβάλλει τη μείωση προσωπικού σε φυλάκια χωρίς «ενεργή απειλή», η Ομοσπονδία αντιπαραθέτει την πραγματικότητα της καθημερινότητας, η οποία περιλαμβάνει έξαρση της διασυνοριακής εγκληματικότητας και ανεξέλεγκτη διακίνηση ναρκωτικών.
Με μια δραματική έκκληση προς την πολιτική και πολιτειακή ηγεσία της χώρας, οι εκπρόσωποι των ακριτών ζητούν την άμεση επαναλειτουργία των φυλακίων και την ενίσχυση της ανθρώπινης παρουσίας στα σύνορα. Παράλληλα, προαναγγέλλουν έναν ανένδοτο αγώνα σε συντονισμό με τις Ομοσπονδίες της Κόνιτσας και της Μουργκάνας, καλώντας τους απόδημους και τους τοπικούς φορείς σε κοινό μέτωπο για την προστασία της ακριτικής Ελλάδας που αρνείται να εγκαταλειφθεί στη μοίρα της.
