Στο 50% έχει φτάσει η πλήρης εφαρμογή των προτάσεων Πισσαρίδη για τη δημοσιονομική ισορροπία και στο 38% η μερική εφαρμογή, σύμφωνα με ανάλυση του παρατηρητηρίου ΚΕΦΙΜ,
Αξίζει δε να σημειωθεί ότι το πεδίο της δημοσιονομικής ισορροπίας καταγράφει το υψηλότερο ποσοστό πλήρους εφαρμογής σε σύγκριση με τα υπόλοιπα πεδία της Έκθεσης. 
Ειδικότερα, στο 50% διαμορφώνεται το ποσοστό πλήρους εφαρμογής των προτάσεων της Έκθεσης της Επιτροπής Πισσαρίδη στο πεδίο της δημοσιονομικής ισορροπίας, ενώ το 38% των προτάσεων βρίσκεται σε στάδιο μερικής εφαρμογής, σύμφωνα με το νέο Policy Brief του ΚΕΦΙΜ με τίτλο «Η Εφαρμογή των Προτάσεων της Έκθεσης Επιτροπής Πισσαρίδη στο Πεδίο της Δημοσιονομικής Ισορροπίας».
Η αξιολόγηση
Από τις 8 συνολικά προτάσεις πολιτικής που περιλαμβάνει η Έκθεση στο συγκεκριμένο πεδίο, τέσσερις (50%) αξιολογούνται ως πλήρως εφαρμοσμένες, τρεις (38%) ως μερικώς εφαρμοσμένες, ενώ μία (13%) δεν έχει εφαρμοστεί. Συνολικά, το 88% των προτάσεων βρίσκεται σε κάποιο στάδιο υλοποίησης, γεγονός που καθιστά τη δημοσιονομική ισορροπία το πεδίο με τη μεγαλύτερη πρόοδο εφαρμογής σε σύγκριση με όλους τους υπόλοιπους τομείς της Έκθεσης.
Μεταξύ των προτάσεων που αξιολογούνται ως πλήρως εφαρμοσμένες περιλαμβάνονται η διατήρηση του δημόσιου χρέους σε ήπια πτωτική τροχιά μέσω συστηματικών πρωτογενών πλεονασμάτων, η θεσμοθέτηση και εφαρμογή του πενταετούς Εθνικού Προγράμματος Ανάπτυξης, η υιοθέτηση ρεαλιστικών και ευέλικτων δημοσιονομικών στόχων, καθώς και η σταδιακή μείωση του μεριδίου της δημόσιας συνταξιοδοτικής δαπάνης σε συνδυασμό με τον μηχανισμό αναπροσαρμογής των συντάξεων μετά το 2022.
Σε καθεστώς μερικής εφαρμογής παραμένουν προτάσεις που αφορούν τον συνολικό επανασχεδιασμό του μισθολογίου στο Δημόσιο και τη σύνδεσή του με δεξιότητες και περιγράμματα θέσεων, την ενίσχυση των δαπανών για την υγεία και την προσχολική και μεταδευτεροβάθμια εκπαίδευση, καθώς και τη μεσοπρόθεσμη αύξηση δαπανών και φορολογικών εσόδων με ρυθμό χαμηλότερο από την αύξηση του ΑΕΠ.
Η μόνη πρόταση που αξιολογείται ως μη εφαρμοσμένη αφορά τη μετατόπιση των προτεραιοτήτων στις προσλήψεις του Δημοσίου από γενικά διοικητικά καθήκοντα προς λιγότερους αλλά περισσότερο εξειδικευμένους εργαζόμενους με δεξιότητες στις νέες τεχνολογίες, παρά τις επιμέρους θεσμικές βελτιώσεις στο σύστημα προσλήψεων.
