- Αντιπολίτευση υπό διάλυση – Σύμβουλοι υπόλογοι για τις «πρωτοβουλίες» του επικεφαλής τους
- Παιχνίδι εντυπώσεων από τον Ι. Καραμπίνα με φόντο… τα δικαστικά έδρανα
Εκρηκτικό θα χαρακτήριζε κανείς το σκηνικό που έχει διαμορφωθεί τους τελευταίους μήνες στον Δήμο Δωδώνης. Για όσους δεν έχουν παρακολουθήσει τις εξελίξεις, το πράγμα έχει κάπως έτσι:
Η δημοτική αρχή αναμφίβολα διήλθε μία περίοδο εσωστρέφειας και ενδοπαραταξιακών συγκρούσεων, οι οποίες κορυφώθηκαν οδηγώντας στη διαγραφή δημοτικών συμβούλων. Την ίδια στιγμή, βέβαια, έχει να αντιμετωπίσει και εξωτερικά μέτωπα: αφενός την απροθυμία των υπηρεσιών του Δήμου να λειτουργήσουν εύρυθμα, γεγονός που αποδεικνύεται περίτρανα ακόμη και από τα εκατοντάδες σχόλια πολιτών σχετικά με τους ακαθάριστους δρόμους από την παρόδια βλάστηση, και αφετέρου, ίσως ακόμη σημαντικότερο, μία αντιπολίτευση η οποία, αντί να ασκεί πολιτική εντός του δημοτικού συμβουλίου, επιλέγει να μεταφέρει το παιχνίδι στις δικαστικές αίθουσες, μηνύοντας και καταγγέλλοντας οποιαδήποτε πολιτική επιλογή ή ακόμη και τυπική λειτουργία της πλειοψηφούσας παράταξης, εργαλειοποιώντας τους θεσμούς προς χάριν ενός ιδιότυπου παιχνιδιού εντυπώσεων.
Οι εκλογές-παρωδία, η διαγραφή συμβούλων, οι ανεκπλήρωτες υποσχέσεις και η «αποτυχημένη» παραίτηση
Στις 07 Ιουλίου ήταν προγραμματισμένες, όπως προβλέπεται από τον νόμο, οι εκλογές για την ανάδειξη του νέου προεδρείου του Δημοτικού Συμβουλίου και των μελών της Δημοτικής Επιτροπής. Πλην όμως, για την ομαλή διεξαγωγή των εν λόγω εκλογών απαιτείται η ύπαρξη απαρτίας. Στη συνεδρίαση, από το σύνολο των 19 δημοτικών συμβούλων, έδωσαν το «παρών» μόλις εννέα, με τους Αντώνιο Αθανασόπουλο και Χαράλαμπο Λένη να «συμπράττουν» με την αντιπολιτευτική παράταξη στην απόφαση αποχής.
Οποιοσδήποτε μη γνώστης του αντικειμένου θα θεωρούσε ενδεχομένως την εξέλιξη αυτή ως μία ήσσονος σημασίας πολιτική «προδοσία» και, μεταξύ μας, δεν θα είχε άδικο. Εν προκειμένω, όμως, τα πράγματα είναι διαφορετικά και οι «αποστατούντες» το γνώριζαν πολύ καλά.
Βλέπετε, ο νόμος προβλέπει ότι, σε περίπτωση έλλειψης απαρτίας, το αξίωμα του Προέδρου καταλαμβάνει αυτοδικαίως ο δημοτικός σύμβουλος της πλειοψηφούσας παράταξης που έλαβε τους περισσότερους σταυρούς στις εκλογές, ήτοι ο Αντώνιος Αθανασόπουλος, ο οποίος, διά της αποχής του, ονειρευόταν… μεγαλεία και αξιώματα, με τις ευλογίες, βεβαίως, του Ι. Καραμπίνα, η «μεγαλοψυχία» του οποίου τον οδήγησε στην αποχή, προκειμένου ο κ. Αθανασόπουλος να λαμβάνει την αποζημίωση που προβλέπεται για τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου.
Υπολόγιζαν, βεβαίως, χωρίς τον ξενοδόχο. Και χωρίς κανένα ψήγμα διακριτικότητας, η αποστασιοποίηση των δύο συμβούλων από την παράταξή τους κατά το τελευταίο χρονικό διάστημα, καθώς και η ανάπτυξη προσωπικών φιλοδοξιών, είχαν διαγνωσθεί εγκαίρως, όπως αποδείχθηκε, από τον Δήμαρχο Χρήστο Ντακαλέτση. Έτσι, ο τελευταίος έκανε την κίνηση-ματ ήδη από την έναρξη της συνεδρίασης, με τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου να αναγιγνώσκει επιστολή του Δημάρχου σχετικά με τη διαγραφή των δύο δημοτικών συμβούλων από την πλειοψηφούσα παράταξη.
Η διαγραφή αυτή υπήρξε καταλυτική για την επιλογή του νέου Προέδρου, καθώς ο Αντώνιος Αθανασόπουλος τέθηκε πλέον εκτός μάχης, με τη θέση να καταλαμβάνει τελικά ο Παναγιώτης Ζυγούρης, ενώ αντιπρόεδρος ορίστηκε αυτοδικαίως ο Ιωάννης Καραμπίνας.
Η θέση του αντιπροέδρου, βεβαίως, δεν αρμόζει σε έναν άνδρα με το πολιτικό ανάστημα που έχει (ή, τουλάχιστον, που ο ίδιος νομίζει στη φαντασία του ότι έχει) ο Ι. Καραμπίνας. Έτσι, λίγες ημέρες αργότερα ενημέρωσε εγγράφως τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου ότι… «ΠΑΡΑΙΤΕΙΤΕ» από αντιπρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου.
Ναι, σωστά προσέξατε. Η λέξη «παραιτείτε» είναι ανορθόγραφα γραμμένη. Και αυτή τη φορά δεν πρόκειται ούτε για έργο του γνωστού «δαίμονα» του πληκτρολογίου ούτε για αποτέλεσμα μειωμένων επιδόσεων του γράφοντος στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας. Πρόκειται για συνειδητή επιλογή να μεταφερθούν αυτούσια τα γεγονότα.
Συγκεκριμένα, ο ίδιος ο κ. Καραμπίνας στην επιστολή του αναφέρει αυτολεξεί: «…Θα θέλαμε να σας γνωστοποιώ ότι, για προσωπικούς λόγους, ΠΑΡΑΙΤΟΥΜΕ από Αντιπροέδρος του Δημοτικού Συμβουλίου…». Η σύνταξη ανήκει εξ ολοκλήρου στο πρωτότυπο κείμενο και αποτελεί χρέος μου να τη μεταφέρω αυτούσια.
Ως συνταξιούχος εκπαιδευτικός, εξάλλου, σίγουρα κάτι περισσότερο από εμάς τους λοιπούς γνωρίζει. Ή, εναλλακτικά, ίσως στο πλαίσιο της πολιτικής του πορείας επιχειρεί να αναπτύξει εκείνο το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό που θα τον ξεχωρίσει από το πλήθος, ως άλλος… Γιάνης με ένα «ν».
Πάμε, όμως, αφού «ευθυμήσαμε» λίγο, πίσω στα ουσιαστικά…
Ο Ι. Καραμπίνας λοιπόν παραιτείται από τη θέση του Αντιπροέδρου. Ή, τουλάχιστον, έτσι νομίζει…
Είναι γνωστό ότι η παραίτηση δεν αρκεί να διατυπωθεί· πρέπει και να γίνει αποδεκτή. Αυτό ακριβώς το «προνόμιο» αποφάσισε να μην του χαρίσει η πλειοψηφούσα παράταξη, επιστρέφοντάς του τα ίδια του τα «κόλπα».
Κατά τη λαϊκή ρήση, «εκατό φορές η αλεπού και εκατόν μία το αλεπουδάκι». Έτσι, η «Ενότητα Προοπτικής» του Χρήστου Ντακαλέτση απείχε από δύο διαδοχικές επόμενες συνεδριάσεις, κατά τις οποίες, ελλείψει απαρτίας, δεν δύνατο να γίνει αποδεκτή η παραίτηση του αντιπροέδρου.
Κάπως έτσι, ο Ι. Καραμπίνας καταρρίπτει, ενδεχομένως, ένα μοναδικό ρεκόρ, πολύ μακριά από τις αθλητικές του επιδόσεις: γίνεται ο πρώτος Αντιπρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου που… δεν καταφέρνει να παραιτηθεί.
Νιώθω όμως ότι κάτι σημαντικό έχουμε ξεχάσει να αναφέρουμε…
Α, ναι.
Η αντιπολιτευτική παράταξη γνώριζε ήδη ότι επίκειται παραίτηση. Όχι, βέβαια, από το Δημοτικό Συμβούλιο, αλλά από τη Δημοτική Επιτροπή. Ή, για να το θέσω ακριβέστερα, γνώριζε ότι ο επικεφαλής της δεν επρόκειτο να εκλεγεί στη Δημοτική Επιτροπή.
Κάπως έτσι, όμως, έπεσε στην ίδια την παγίδα που επιχείρησε να στήσει.
Ο Ι. Καραμπίνας «εκλέχθηκε» τελικά αυτοδικαίως ως τακτικό μέλος της μειοψηφίας στη Δημοτική Επιτροπή και, μετά το φιάσκο της πρώτης παραίτησης, δεν φαίνεται διατεθειμένος να διακινδυνεύσει μία δεύτερη, αφήνοντας δυσαρεστημένους όσους είχαν ήδη προορίσει… τους εαυτούς τους για άλλα μεγαλεία.
Άλλος έφαγε τα σύκα και άλλος τα πληρώνει…
Η εσωτερική φαγωμάρα στην αντιπολιτευτική παράταξη δεν αποτελεί κάτι καινούργιο. Τους τελευταίους μήνες, μάλιστα, πληθαίνουν οι φωνές που θέλουν στελέχη της παράταξης Καραμπίνα να προετοιμάζονται ήδη για τις επόμενες εκλογές με διαφορετικό επικεφαλής, ενδεχομένως και λόγω μιας πιθανής υποψηφιότητας του τελευταίου στην κεντρική πολιτική σκηνή.
Μέσα σε αυτό το κλίμα φαίνεται πως έχει διαμορφωθεί και το παιχνίδι των εντυπώσεων αλλά και ο πόλεμος φθοράς κατά του Δημάρχου Χ. Ντακαλέτση. Ο Ι. Καραμπίνας καταγγέλλει, ο Ι. Καραμπίνας μηνύει και η παράταξη εισπράττει τα πολιτικά εύσημα.
Κάνοντας έναν παραλληλισμό, βεβαίως, τα εγκλήματα έχουν επιπτώσεις τόσο για τον φυσικό όσο και για τον ηθικό αυτουργό τους…
Έτσι λοιπόν, σύμφωνα με πληροφορίες, το τελευταίο χρονικό διάστημα έχει κατατεθεί πληθώρα μηνύσεων και αναφορών από τον Χ. Ντακαλέτση κατά σύσσωμης της αντιπολιτευτικής παράταξης για το αδίκημα της ψευδούς καταμήνυσης.
Τα πράγματα, όμως, δεν είναι τόσο απλά όσο αρχικά φαντάζουν. Είτε ο Ι. Καραμπίνας ενεργούσε με τη στήριξη της παράταξής του είτε, εκ παραδρομής, προέβαινε σε καταγγελίες στο όνομα αυτής και όχι αποκλειστικά υπό την ατομική του ιδιότητα. Κάπως έτσι, σύντομα ενδεχομένως τα μέλη της να βρεθούν μπροστά σε ένα ιδιαίτερα δύσκολο δίλημμα: να σώσουν τους εαυτούς τους, θυσιάζοντας τον αρχηγό τους, ή να αντιμετωπίσουν ρομαντικά, ως «μια γροθιά», τις συνέπειες των επιλογών τους.
Το ερώτημα αυτό πιστεύω πως θα ταλανίσει τους νόες αρκετών εκ των μελών της μειοψηφούσας παράταξης, καθώς πολλοί εξ αυτών υπηρετούν στον δημόσιο τομέα ή στα σώματα ασφαλείας και οποιαδήποτε ενδεχόμενη ποινική δίωξη σε βάρος τους θα μπορούσε να αποτελέσει αφορμή για την κίνηση πειθαρχικών διαδικασιών, με ενδεχομένως αβέβαιο αποτέλεσμα σε περίπτωση καταδίκης.
Κλείνοντας, ένα μόνο μπορεί να ειπωθεί με βεβαιότητα: η συνέχεια προβλέπεται εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Οι εξελίξεις στον Δήμο Δωδώνης δεν αφήνουν κανέναν να πλήξει και, όπως όλα δείχνουν, τα επόμενα κεφάλαια θα έχουν ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Μέχρι τότε, εμείς θα είμαστε εδώ, σχολιάζοντας ανά τακτά χρονικά διαστήματα τα πολιτικά τεκταινόμενα, με μοναδική δέσμευση να μην αφήσουμε ούτε μία πράξη αυτού του έργου… ασχολίαστη.
«Όποτε ένας άνθρωπος βάζει στο μάτι υψηλές θέσεις, ένα είδος σαπίλας εμφανίζεται στη συμπεριφορά του.» Τόμας Τζέφερσον
