Πριν από λίγες εβδομάδες δημοσιεύθηκε στον τοπικό Τύπο κείμενο–παρέμβαση σχετικά με την απόφαση του Ναυτικού Ομίλου Ιωαννίνων να αποκλείει παιδιά ηλικίας 11–13 ετών από την κωπηλασία, με μοναδικό κριτήριο τα σωματομετρικά τους χαρακτηριστικά.
Τότε, κάποιοι έσπευσαν να μιλήσουν για υπερβολές ή παρεξηγήσεις.
Πλέον, όμως, κάθε αμφιβολία έπαψε να υπάρχει. 
Στην επίσημη ιστοσελίδα του Ναυτικού Ομίλου Ιωαννίνων αναρτήθηκε ανακοίνωση, σύμφωνα με την οποία, μεταξύ των προϋποθέσεων για την εγγραφή νέου αθλητή, αναφέρεται ρητά και χωρίς αστερίσκους ότι θα πρέπει να «ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΣΩΜΑΤΟΤΥΠΟ».
Η φράση είναι σαφής και αφορά επιλογή σώματος.
Με τον τρόπο αυτό, ο παιδικός αθλητισμός μετατρέπεται επίσημα σε διαδικασία αποκλεισμού:παιδιά κρίνονται πριν αθληθούν,πριν εξελιχθούν σωματικά,πριν δοκιμάσουν,πριν αγαπήσουν το άθλημα.
Σε ηλικίες όπου το σώμα αλλάζει μήνα με τον μήνα, η απαίτηση «κατάλληλου σωματότυπου» δεν είναι απλώς παιδαγωγικά λανθασμένη.Είναι βαθιά αντιαθλητική.
Ποιος και με ποια επιστημονική τεκμηρίωση ορίζει ποιος σωματότυπος είναι «κατάλληλος» στα 13 χρόνια;
Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη να πει σε ένα παιδί ότι δεν κάνει για τον αθλητισμό, όχι επειδή δεν προσπαθεί, αλλά επειδή δεν ταιριάζει σε ένα προκαθορισμένο πρότυπο;
Ο αθλητισμός δεν είναι μηχανισμός επιλογής «ιδανικών σωμάτων».Είναι χώρος διαμόρφωσης ανθρώπων.
Η ανάρτηση αυτή δεν διορθώνει τις πρακτικές που καταγγέλθηκαν.Τις επιβεβαιώνει και τις θεσμοθετεί.
Η κοινωνία των Ιωαννίνων, οι γονείς και οι φορείς οφείλουν να αναρωτηθούν:
θέλουμε έναν Ναυτικό Όμιλο που αποκλείει παιδιά με βάση τον σωματότυπο ή έναν Όμιλο που υπηρετεί την ουσία του αθλητισμού;
Γιατί ο αθλητισμός είναι δικαίωμα όλων των παιδιών και δεν μετριέται ούτε σε εκατοστά, ούτε σε κιλά, ούτε σε «κατάλληλους σωματότυπους».
