Η πολύπαθη σύνδεση της Ιόνιας Οδού με την Πρέβεζα φαίνεται πως εξελίσσεται σε ένα σύγχρονο «γεφύρι της Άρτας», με τις γραφειοκρατικές αγκυλώσεις και τις ατέρμονες μελέτες να κρατούν το έργο καθηλωμένο στις σελίδες των προγραμματικών δηλώσεων. Αν και η Περιφέρεια Ηπείρου διαχειρίζεται τον σχεδιασμό τα τελευταία τρία χρόνια, οι ευθύνες μετακυλίονται στο παρελθόν και στο Υπουργείο, το οποίο κράτησε τις μελέτες στα συρτάρια του για πάνω από μία δεκαετία χωρίς να καταφέρει να τις ολοκληρώσει. Το αποτέλεσμα είναι ένας κρίσιμος οδικός άξονας για την Ήπειρο να παραμένει στις καλένδες, την ώρα που οι κάτοικοι και οι επισκέπτες της περιοχής εξακολουθούν να ταλαιπωρούνται σε ένα απαρχαιωμένο δίκτυο.
Η στρατηγική της Περιφέρειας για κατασκευή του έργου «κομμάτι-κομμάτι» φαίνεται προς το παρόν να εφαρμόζεται μόνο στο επίπεδο των μελετών. Αντί για εργοτάξια, οι πολίτες παρακολουθούν μια διαρκή ακολουθία αναθέσεων, με την τελευταία προσθήκη να προκαλεί αίσθηση. Πρόκειται για τη σύνταξη μιας ιχθυολογικής μελέτης, η οποία κρίθηκε απαραίτητη στο πλαίσιο της ειδικής οικολογικής αξιολόγησης του έργου. Η νέα αυτή απαίτηση προστίθεται στο μακρύ κατάλογο των προαπαιτούμενων, επιβεβαιώνοντας πως ο δρόμος προς την υλοποίηση είναι γεμάτος από απρόβλεπτα επιστημονικά και διοικητικά εμπόδια.
Η αποσπασματική αυτή προσέγγιση εγείρει σοβαρά ερωτήματα για το πότε επιτέλους θα περάσει το έργο από το στάδιο του χαρτιού στην άσφαλτο. Ενώ οι υποσχέσεις για τη σύνδεση της Πρέβεζας με τον κεντρικό οδικό άξονα της χώρας δίνουν και παίρνουν, η πραγματικότητα παραμένει στάσιμη, εγκλωβισμένη σε έναν λαβύρινθο οικολογικών αξιολογήσεων και συμπληρωματικών ερευνών. Η ιχθυολογική μελέτη είναι απλώς το τελευταίο «κομμάτι» σε ένα παζλ που μοιάζει να μην τελειώνει ποτέ, αφήνοντας την τοπική κοινωνία να αναρωτιέται αν και πότε θα δει το έργο να ολοκληρώνεται. 
