Η πανελλαδική έρευνα χρεώσεων ύδρευσης και αποχέτευσης για το 2026, η οποία αποτυπώνει τα δεδομένα και στους 332 Δήμους της χώρας, αναδεικνύει τις έντονες οικονομικές αποκλίσεις που καταγράφονται στην Περιφέρεια Ηπείρου. Τα στοιχεία αποκαλύπτουν μια εικόνα πολυδιάσπασης, όπου το ετήσιο κόστος για ένα μέσο νοικοκυριό διαφέρει εντυπωσιακά από περιοχή σε περιοχή. Σύμφωνα με το typosepeirou.gr, η σύγκριση αυτή θέτει εκ νέου στο επίκεντρο τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνονται τα τιμολόγια των τοπικών φορέων ύδρευσης.
Στην κορυφή της σχετικής λίστας για την Ήπειρο βρίσκεται ο Δήμος Ιωαννιτών, όπου η μέση ετήσια επιβάρυνση ανέρχεται στα 309 ευρώ. Η συγκεκριμένη χρέωση κατατάσσει τον Δήμο στην 24η θέση πανελλαδικά, καθιστώντας τον παράλληλα τον πιο κοστοβόρο ανάμεσα στους 16 μεγαλύτερους Δήμους της επικράτειας με πληθυσμό άνω των 100.000 κατοίκων. Στον αντίποδα, η χαμηλότερη χρέωση στην περιφέρεια εντοπίζεται στον Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων, όπου το αντίστοιχο ποσό περιορίζεται μόλις στα 50 ευρώ ετησίως, τοποθετώντας τον στην 330ή θέση της εθνικής κατάταξης. Η διαφορά ανάμεσα στους δύο αυτούς Δήμους φτάνει τα 259 ευρώ τον χρόνο, αναδεικνύοντας το μέγεθος της απόκλισης.
Στις υπόλοιπες περιφερειακές ενότητες, η εικόνα παρουσιάζει εξίσου μεγάλες διακυμάνσεις. Στη Θεσπρωτία, ο Δήμος Ηγουμενίτσας καταγράφει ετήσιο κόστος 244 ευρώ, ο Δήμος Φιλιατών 207 ευρώ, ενώ ο Δήμος Σουλίου βρίσκεται πολύ χαμηλότερα, στα 82 ευρώ.
Στην Π.Ε. Ιωαννίνων, πίσω από την πρωτεύουσα ακολουθούν η Κόνιτσα με 187 ευρώ, το Ζαγόρι με 151 ευρώ και η Ζίτσα με 147 ευρώ. Αντίθετα, ορεινοί Δήμοι όπως το Μέτσοβο με 87 ευρώ, η Δωδώνη και τα Βόρεια Τζουμέρκα με 85 ευρώ, καθώς και το Πωγώνι με 72 ευρώ, διατηρούν τις επιβαρύνσεις σε ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα.
Στην Περιφερειακή Ενότητα Πρέβεζας, ο ομώνυμος Δήμος διαμορφώνει τη μέση χρέωση στα 174 ευρώ, ενώ ο Δήμος Πάργας ακολουθεί στα 162 ευρώ.
Παράλληλα, στην Περιφερειακή Ενότητα Άρτας, ο Δήμος Αρταίων κινείται στα 158 ευρώ, ο Δήμος Νικολάου Σκουφά στα 114 ευρώ και ο Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη στα 90 ευρώ. Η μελέτη βασίστηκε σε κατανάλωση 10 κυβικών μέτρων νερού μηνιαίως, συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ, με τα δεδομένα να προέρχονται από τις αποφάσεις των δημοτικών συμβουλίων και των ΔΕΥΑ στη «Διαύγεια». Οι σημαντικές αυτές αποκλίσεις υπογραμμίζουν την ανάγκη για έναν ορθολογικό επαναπροσδιορισμό των κοστολογικών παραμέτρων, ώστε να εξασφαλίζεται η βιωσιμότητα των δικτύων χωρίς να επιβαρύνονται δυσανάλογα οι πολίτες.
