Ο φωτορεπόρτερ του AP, Αριστοτέλης Σαρρηκώστας, που κατέγραψε με τον φακό του την εισβολή του τανκ στο Πολυτεχνείο γράφει στο Dnews.
«Η εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν ήταν «Κεραυνός εν Αιθρία», ήταν το αποτέλεσμα της αντιδικτατορικής πάλης η οποία είχε ξεκινήσει με την 21η Απριλίου του 1967.
53 Χρόνια μετά το Πολυτεχνείο εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα ισχυρότερα σύμβολα του Αγώνα για την Δημοκρατία στην Ελλάδα.
Η εξέγερση των φοιτητών και η βίαιη καταστολή της από την χούντα των συνταγματαρχών έχουν χαραχθεί στη μνήμη του λαού και η επέτειος διατηρεί τον ιστορικό της χαρακτήρα.
Το εορταστικό τριήμερο κάθε Επετείου του Πολυτεχνείου, αποτελεί μια ζωντανή Ιστορική Μνήμη, εκείνων των συνταρακτικών γεγονότων και παράλληλα στέλνει μια υπενθύμιση παρακαταθύκη προς την νεολαία μας, ότι «Η Δημοκρατία Δεν Χαρίζεται, ότι η Δημοκρατία Κατακτιέται», με κάθε κόστος.
Δεν σας κρύβω ότι εκεί στην γωνία Πατησίων και Στουρνάρη έζησα για περισσότερο από 4 ώρες, καταγράφοντας όλα τα γεγονότα εκείνης της βραδιάς της 16ης προς 17ης Νοεμβρίου 1973 και ακόμη ακούω τις φωνές και τα συνθήματα των εγκλωβισμένων φοιτητων προς τους στρατιώτες.
Λέγοντας: «Είμαστε άοπλοι», «Αδέλφια στρατιώτες δεν πρέπει να χυθεί αδελφικό αίμα», «Ελάτε μαζί μας», και πολλά άλλα. Την ίδια στιγμή ο ραδιοφωνικός σταθμός «Εδώ Πολυτεχνείο» με την μουσική του Μίκη Θεοδωράκη ανέβαζε την αδρεναλίνη και τα συναισθήματα στα ύψη, αλλά για λίγο, γιατί η αποστολή κάθε φωτορεπόρτερ είναι να καταγράφει τα γεγονότα όσο επώδυνο κι αν είναι για τον ίδιο. Αυτό έκανα κι εγώ.
Το μικρό VIDEO του ολλανδού και φίλου μου Άλμπερτ Κουράντ από το ξενοδοχείο απέναντι από το πολυτεχνείο και οι φωτογραφίες μου, ήταν αυτά τα οποία διέψευσαν τον Πατακό ο οποίος επέμενε ότι δεν έγινε καμία επέμβαση. Αργότερα προς το μεσημέρι όταν ήρθαν οι εφημερίδες από το εξωτερικό, με πρωτοσέλιδα τις φωτογραφίες μου παραδέχθηκε ότι έπρεπε να επέμβουν «Για να τελειώνει αυτή η ιστορία με τα παλιόπαιδα».
Οι χαρακτηριστικές εικόνες του Αριστοτέλη Σαρρηκώστα