Ο περιφερειάρχης Ηπείρου Αλέξανδρος Καχριμάνης βρίσκεται πλέον σε μια κατάσταση που θυμίζει «πολιτικό επιθανάτιο ρόγχο». Η πρόσφατη απόφαση του Πειθαρχικού Συμβουλίου να του επιβάλει ποινή αργίας 30 ημερών για την περιβόητη υπόθεση των υλικών τού πρώην κλειστού ξιφασκίας -σαπίζουν και σκουριάζουν στον Κατσικά εδώ και τέσσερα χρόνια- δεν ήταν απλώς μια δικαστική εξέλιξη. Ήταν το πρώτο μεγάλο ρήγμα στην εικόνα του «παντοδύναμου» τοπάρχη, μια ήττα που τον αποδιοργάνωσε πλήρως.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της Ιωάννας Ντάνη για την εφημερίδα «Political», αντί η ποινή αυτή να τον οδηγήσει σε αυτοκριτική, τον έσπρωξε σε έναν κατήφορο χυδαιότητας. Ο άνθρωπος που θεσμικά εκπροσωπεί την Ήπειρο μετατράπηκε σε θαμώνα χαμαιτυπείου, εκτοξεύοντας ύβρεις και μίσος κατά της εκδότριας του «Τύπου Ηπείρου» και των συνεργατών της, ενώ ουκ ολίγες φορές έχει απειλήσει και την «Political». Η συμπεριφορά του στην Περιφερειακή Επιτροπή της 7ης Απριλίου δεν ήταν απλώς απρεπής, ήταν η ομολογία ενός ανθρώπου που έχασε τον έλεγχο επειδή η πραγματικότητα τον ξεπέρασε.
Η ποινή και η σύγκριση που προκαλεί
Η ποινή των 30 ημερών (και 15 για την αναπληρώτριά του Αγνή Νάκου) είναι προκλητικά επιεικής, αν αναλογιστεί κανείς τη βαρύτητα της σπατάλης του δημόσιου χρήματος. Αρκεί μια σύγκριση: στον δήμαρχο Πάργας επιβλήθηκε η ίδια ποινή για αποφάσεις αξίας μόλις 5.000 ευρώ, που δεν είχαν καν υλοποιηθεί! Εδώ μιλάμε για εκατομμύρια που «σκουριάζουν» και για μια διοίκηση που πιάστηκε «στα πράσα».
Ωστόσο, για τον Καχριμάνη αυτή η αργία ήταν το «στραπάτσο» που δεν μπόρεσε να χωνέψει. Είναι η πρώτη φορά που οι πλάτες του δεν αποδείχτηκαν αρκετά ισχυρές για να σταματήσουν το δίκαιο. Οι σπασμωδικές του αντιδράσεις, με δηλώσεις του τύπου «τους έχουμε όλους γραμμένους εκεί που πρέπει», προδίδουν έναν άνθρωπο που νιώθει το έδαφος να χάνεται κάτω από τα πόδια του.
Σε κατάσταση απόγνωσης, ο περιφερειάρχης έσπευσε στην Αθήνα. Όχι για να φέρει επενδύσεις αλλά για να εκλιπαρήσει την κυβέρνηση να του προσφέρει πολιτική κάλυψη, αλλά δεν βρήκε «ευήκοα ώτα». Η ξαφνική «αγωνία» του για τον ορεινό τουρισμό είναι το τέλειο προπέτασμα καπνού. Μιλά για τουρισμό με κατεστραμμένο οδικό δίκτυο και ανύπαρκτες υποδομές, σε μια προσπάθεια να δείξει έργο, ενώ η Εθνική Αρχή Διαφάνειας κάνει φύλλο και φτερό τις απευθείας αναθέσεις και τους στημένους διαγωνισμούς του.
Η τακτική της τρομοκρατίας
Υπό την καθοδήγηση της δικηγόρου Γεωργίας Τατάγια -φαίνεται να ειδικεύεται στις «νομικές απαντήσεις» προς τον Τύπο- ο Καχριμάνης επέλεξε την οδό του διασυρμού. Αντί να απαντήσει με έγγραφα στα ντοκουμέντα του «Τύπου Ηπείρου», απαντά με εξώδικα, μηνύσεις και προσωπικές επιθέσεις. Πρόκειται για μια ενορχηστρωμένη προσπάθεια φίμωσης της κριτικής, που στόχο έχει να κρύψει τον «περίεργο» οικογενειακό πλουτισμό και τις δραστηριότητες που πηγάζουν από την άσκηση της εξουσίας του. Όμως, η Δικαιοσύνη καλείται πλέον να προστατεύσει το δημόσιο συμφέρον και όχι τις «πλάτες» του συστήματος.
Ένοχη σιωπή και λάθη για τις ύβρεις Καχριμάνη
Την ώρα που ο Αλέξανδρος Καχριμάνης χυδαιολογούσε στην Περιφερειακή Επιτροπή, η σιωπή των παρευρισκομένων ήταν εκκωφαντική. Οι εκπρόσωποι της αντιπολίτευσης Στέφος και Ζούμπας παρακολουθούσαν το παραλήρημα χωρίς να αρθρώσουν λέξη. Είναι απορίας άξιον πώς μπορείς να επικαλείσαι τον «πολιτικό πολιτισμό» και να ανταλλάσσεις αγκαλιές με έναν άνθρωπο που έχει μόλις τιμωρηθεί με αργία για παράνομες πράξεις. Αυτή η στάση δεν είναι πολιτική μετριοπάθεια. Είναι αδυναμία προάσπισης του θεσμικού ρόλου που τους ανέθεσαν οι πολίτες της Ηπείρου. Όταν η περιφερειακή αρχή ευτελίζεται, η σιωπή της αντιπολίτευσης εκλαμβάνεται ως ανοχή, αν όχι ως συνενοχή στην παρακμή. Περιμένουν, λέει, να «καθαρογραφεί» η απόφαση, την ώρα που το πανελλήνιο βοά. Ο θεσμικός τους ρόλος τούς μάρανε, την ώρα που ο περιφερειάρχης απαξιώνει τους πάντες και τα πάντα.
Το φάουλ του Γιώργου Πρέντζα
Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η στάση της «Λαϊκής Συσπείρωσης» και του Γιώργου Πρέντζα. Παρότι η παράταξη εξέδωσε ανακοίνωση, αυτή κινήθηκε στη λογική του «ήξεις αφήξεις». Ο κ. Πρέντζας επιχείρησε μια άκομψη οικειοποίηση των αποκαλύψεων για τα υλικά του ξιφασκίας και τον δρόμο στον Γράμμο. Είναι όμως ιστορικά καταγεγραμμένο ότι ο «Τύπος Ηπείρου» έφερε στο φως τα υλικά στον Κατσικά και οδήγησε την υπόθεση στις Αρχές, ενώ για τον Γράμμο η μάχη δόθηκε από το EpirusPost και τη Βάσω Σκουλίκα, αλλά και από την «Political», όταν αποκαλύψαμε ότι ο Καχριμάνης εξαπατούσε το ΓΕΣ και χρησιμοποιούσε τον Ελληνικό Στρατό με αναφορές που δεν υφίσταντο.
Το λάθος του κ. Πρέντζα δεν σταματά στην οικειοποίηση ξένων αγώνων. Στην προσπάθειά του να υπηρετήσει την ιδεολογική του γραμμή, έπνιξε την ουσία μέσα σε αναλύσεις για τον καπιταλισμό και το «αστικό καθεστώς». Για τη «Λαϊκή Συσπείρωση», ο Καχριμάνης μοιάζει να είναι απλώς ένα σύμπτωμα του συστήματος, αποφεύγοντας έτσι την απευθείας προσωπική κριτική για τις συγκεκριμένες παρανομίες και τη χυδαιότητα του ανδρός.
Η επίθεση σε όσους αποκάλυψαν τα σκάνδαλα
Το πιο οξύμωρο όμως είναι η κριτική που άσκησε ο κ. Πρέντζας στον «Τύπο Ηπείρου». Χαρακτήρισε το πρωτοσέλιδο «Η αρχή του τέλους του Καχριμάνη» ως «ακραίο», την ίδια στιγμή που ο περιφερειάρχης πανηγύριζε προκλητικά ότι «δικαιώθηκε». Αντί η αντιπολίτευση να στηρίξει τα μέσα ενημέρωσης που τολμούν να τα βάλουν με το σύστημα εξουσίας, επιλέγει να τα επικρίνει επειδή δεν χωρούν στα δικά της ιδεολογικά καλούπια. Το να κατηγορούνται οι δημοσιογράφοι ότι αφήνουν στο απυρόβλητο την «πολιτική σαπίλα», όταν είναι οι μόνοι που υφίστανται διώξεις, ύβρεις και απειλές για να αποκαλύψουν αυτήν ακριβώς τη σαπίλα, είναι το λιγότερο άδικο. Η μέθοδος του Προκρούστη, όπου όλα πρέπει να κόβονται και να ράβονται στα μέτρα μιας κομματικής γραμμής, δεν βοηθά την Ήπειρο να απαλλαγεί από το καθεστώς Καχριμάνη.
Η ώρα της ευθύνης
Ο Καχριμάνης μπορεί να ελπίζει ματαίως σε κυβερνητικά σωσίβια και σε «ειδικούς επιστήμονες» που του συνιστούν να εκτονώνεται βρίζοντας. Μπορεί να ποντάρει στη σιωπή των Στέφου-Ζούμπα και στις θεωρητικές αναζητήσεις του Πρέντζα. Όμως, η πραγματικότητα των όσων του καταμαρτυρούνται είναι πλέον πολύ βαριά για να κρυφτεί κάτω από το χαλί. Η καταιγίδα που έρχεται δεν θα σταματήσει με ύβρεις.
Η Ήπειρος αξίζει μια διοίκηση που δεν θα θυμίζει χαμαιτυπείο και μια αντιπολίτευση που δεν θα φοβάται να πει τα πράγματα με το όνομά τους.
