Τον Ιανουάριο του 2025 ο βουλευτής Άρτας Γιώργος Στύλιος εμφανιζόταν βέβαιος ότι το πρόβλημα του Μαύρου Ακανθώδους Αλευρώδη είχε πλέον βρει την οριστική του λύση. Με δηλώσεις του στο Art TV μιλούσε για μια μεγάλη επιστημονική επιτυχία, για μια πολυετή έρευνα που ολοκληρώθηκε με απόλυτη επιτυχία και για μια βιολογική μέθοδο που θα έδινε τέλος σε ένα πρόβλημα το οποίο ταλαιπωρούσε επί χρόνια τους εσπεριδοκαλλιεργητές της Άρτας και ολόκληρης της χώρας.
Οι δηλώσεις ήταν πανηγυρικές. Η εικόνα που παρουσιάστηκε στους παραγωγούς ήταν ότι η Ελλάδα είχε καταφέρει κάτι πρωτοποριακό σε ευρωπαϊκό επίπεδο και ότι η μάχη απέναντι στον αλευρώδη είχε πλέον κερδηθεί. Οι αγρότες άκουσαν για «οριστική λύση», για «απόλυτη επιτυχία» και για μια νέα εποχή στην αντιμετώπιση του προβλήματος.
Σήμερα όμως, δεκαέξι μήνες αργότερα, η πραγματικότητα στον κάμπο της Άρτας φαίνεται να λέει μια εντελώς διαφορετική ιστορία.
Σύμφωνα με τις δημόσιες τοποθετήσεις του Αντιπεριφερειάρχη Άρτας Βασίλη Ψαθά και τα στοιχεία που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, περίπου το 90% των καλλιεργειών έχει πληγεί, ενώ σχεδόν 40.000 στρέμματα βρίσκονται αντιμέτωπα με τις συνέπειες της ανεξέλεγκτης εξάπλωσης του αλευρώδη. Η εικόνα που περιγράφουν οι παραγωγοί δεν παραπέμπει σε επιτυχία. Παραπέμπει σε απόγνωση.
Ο κ. Ψαθά αναγνώρισε ότι οι βιολογικές μέθοδοι που εφαρμόστηκαν τα τελευταία χρόνια δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα αποτελέσματα, ενώ έκανε λόγο για ανάγκη άμεσης αλλαγής στρατηγικής. Μάλιστα, σημείωσε ότι η ελεγχόμενη χημική καταπολέμηση εμφανίζει μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, γεγονός που προκαλεί ακόμη περισσότερα ερωτήματα για τις θριαμβευτικές ανακοινώσεις του παρελθόντος.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η πολιτική ουσία του ζητήματος.
Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη για τις προσδοκίες που δημιουργήθηκαν; Ποιος εξηγεί σήμερα στους παραγωγούς γιατί η «οριστική λύση» δεν οδήγησε στο αποτέλεσμα που τους είχε παρουσιαστεί; Ποιος λογοδοτεί όταν οι πανηγυρικές δηλώσεις συγκρούονται με τη σκληρή πραγματικότητα;
Η πολιτική δεν κρίνεται από τις συνεντεύξεις, τις ανακοινώσεις και τα δελτία Τύπου. Κρίνεται από το αποτέλεσμα. Και το αποτέλεσμα σήμερα είναι ένας κάμπος που αγωνιά, χιλιάδες στρέμματα που κινδυνεύουν και παραγωγοί που ζητούν βοήθεια για να σώσουν τον κόπο μιας ολόκληρης ζωής.
Οι αγρότες της Άρτας δεν έχουν ανάγκη από επικοινωνιακές νίκες. Δεν έχουν ανάγκη από πολιτικούς πανηγυρισμούς. Έχουν ανάγκη από λύσεις που λειτουργούν στην πράξη και όχι μόνο στα λόγια. Όταν ένας πολιτικός μιλά για «οριστική λύση», οφείλει να είναι έτοιμος να λογοδοτήσει όταν η πραγματικότητα τον διαψεύδει.
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, ο Γιώργος Στύλιος οφείλει καθαρές απαντήσεις στους εσπεριδοκαλλιεργητές της Άρτας. Γιατί ανάμεσα στις υποσχέσεις του 2025 και στην εικόνα του 2026 υπάρχει ένα τεράστιο πολιτικό κενό. Και αυτό το κενό δεν μπορεί να καλυφθεί ούτε με νέες δηλώσεις ούτε με νέες υποσχέσεις. Μπορεί να καλυφθεί μόνο με αλήθεια, ευθύνη και πραγματικά αποτελέσματα.
Για να μπορεί κάθε πολίτης να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα, δημοσιεύουμε αυτούσιες τις δηλώσεις του Γιώργου Στυλίου από τον Ιανουάριο του 2025, όταν έκανε λόγο για «οριστική λύση» στο πρόβλημα του αλευρώδη. Η μνήμη είναι η πιο ισχυρή μορφή πολιτικού ελέγχου. Και καθώς η χώρα βαδίζει προς μια ακόμη εκλογική αναμέτρηση, οι πολίτες έχουν δικαίωμα να θυμούνται όχι μόνο τις υποσχέσεις, αλλά και τα αποτελέσματά τους.
