* Αντιπολίτευση και στελέχη ζητούν την απομάκρυση του διευθυντή Γιάννη Δασκαλόπουλου.
* Ο πρόεδρος Σπύρος Μπέκας αποφάσισε σε ρόλο «Αστυνόμου Σαΐνη» να «ανακρίνει» τους υπαλλήλους.
Του Κώστα Δ. Καλτσή
Η δραστηριοποίηση του Συναρχικού Μαρτινιστικού Τάγματος στο Επιμελητήριο Ιωαννίνων, που αποκάλυψε στις 28 Μαΐου ο «Τύπος Ηπείρου», με τις μυστικιστικές- μυητικές του επιδόσεις, κινητοποίησε διοίκηση, στελέχη και αντιπολίτευση τόσο που οι σχέσεις τους οδηγούνται πια στα άκρα, με την ατμόσφαιρα να μυρίζει … «μπαρούτι».
Ήταν που ήταν τεταμένες, τώρα η αποκάλυψη πυροδότησε μάλλον εκρηκτικές καταστάσεις, με επίκεντρό τους τον διευθυντή του Επιμελητηρίου Γιάννη Δασκαλόπουλο.
Δεκαπέντε στελέχη των παρατάξεων θεωρούν εκείνον υπεύθυνο για όσα δημιουργήθηκαν και ζητούν την άμεση απομάκρυνσή του.
Στο αίτημά τους προς τον πρόεδρο του Επιμελητηρίου Σπύρο Μπέκα, τονίζουν ότι το Επιμελητήριο εκτίθεται ανεπανόρθωτα πλέον με την παρουσία του κ.Δασκαλόπουλου και την εμπλοκή του στην μυστική μυητική οργάνωση όμοια του Τεκτονισμού, ενώ παράλληλα ζητούνται πλήρη ενημέρωση για το τι έκανε και τι προτίθεται να κάνει ώστε να αποκατασταθεί το κύρος του Επιμελητηρίου που πλήγεται.
Σύμφωνα με έγγραφο που υπογράφει ο κ.Μπέκας, σε απάντηση προς τους απαιτούντες την λήψη μέτρων, αφού τους περιγράφει εν συντομία τα των διαδικασιών, υπογραμμίζει ότι κινήθηκε η διαδικασία «προκαταρτικής εξέτασης»- μάλλον διοικητικής εξέτασης θα εννοεί, δεδομένου ότι ο όρος που χρησιμοποίησε μόνο από δικαστικά προανακριτικά γραφεία χρησιμοποιείται.
Οπως πληροφορηθήκαμε, ο κ.Μπέκας αποφάσισε να καλέσει τους υπαλλήλους έναν- έναν για να «απολογηθούν» για την διαρροή της υπόθεσης στον «Τύπο Ηπείρου» και για το αν είναι μέλη της μυστικής- μυητικής οργάνωσης του Μαρτινιστικού Τάγματος.
Οι υπάλληλοι όμως καίτοι διαφωνούν με αυτή την διαδικασία, θα συναινέσουν αλλά θα πάνε με δικηγόρους ώστε με την παρουσία τους να τεθούν στην διάθεση της διοίκησης.
Αφορμή για όλα αυτά αποτέλεσε η δημοσίευση από τον «Τύπο Ηπείρου» ενός εγγράφου- όρκου των μελών της Οργάνωσης, το οποίο βρέθηκε (ξεχασμένο) σε φωτοτυπικό μηχάνημα στα γραφεία του Επιμελητηρίου.
Πρόκειται για ένα είδος όρκου πίστης, σιωπής και τυφλής αφοσίωσης στους «Ανωτέρους Αδελφούς» και «Αγνώστους Διδασκάλους», χωρίς κανενός είδους αμφισβήτηση.
Στην τιμή τους το νέο μέλος και όλα τα μέλη φυσικά, ορκίζονται να μην πούνε ποτέ και σε κανέναν τις λέξεις- κλειδιά, τα σημάδια της χειραψίας, τα σύμβολα και τα συνθηματικά που χρησιμοποιούν μεταξύ τους για την αναγνώριση των «Αδελφών» και ό,τι άλλο αφορά την «Στοά».
Σύμφωνα με τις παραδόσεις του Τάγματος σκοπός του δεν είναι η εγκαθίδρυση δογματικών διδασκάλων, αλλά η συνάθροιση “ταπεινών μελετητών” που είναι αφιερωμένοι στην αδελφότητα και την πνευματική αναζήτηση.ε
Ο Μαρτινισμός συγχέεται- ταυτίζεται πολλές φορές με τον Τεκτονισμό. Απέκτησε επίσημη δομή από τον Gerard Encausse ή Papus ο οποίος ήταν παράλληλα και Τέκτων. Η παράλληλη συμμετοχή αποδεικνύει ότι άλλη είναι η γραμμή του Μαρτινισμού και άλλη του Τεκτονισμού, παρόλο ότι και στα δύο υπάρχει η προϋπόθεση της πίστης σε έναν Θεό.
Έχει πολλά κοινά στοιχεία λειτουργίας με τον Τεκτονισμό, όπως επίσης και πολλοί Μαρτινιστές είναι και Τέκτονες αλλά αυτό δεν τον καθιστά άλλο ένα είδος Τεκτονισμού, ούτε έχει κάποιου είδους ιεραρχική ή άλλου είδους συγγένεια με τον Τεκτονισμό. Έχει διαφορετική ιεραρχική, λειτουργική και μυητική δομή.
Η παράλληλη συμμετοχή στον Τεκτονισμό και τον Μαρτινισμό όχι μόνον είναι εφικτή αλλά και για πολλούς μελετητές συμπληρωματική. Αυτό καταδεικνύει ότι το μέλος έχει επιλέξει ως κατάλληλους για τον εαυτόν του και τους δύο αυτούς μη ταυτόσημους διαφορετικούς δρόμους. Κανένα Τεκτονκό Τάγμα δεν θέτει ως προϋπόθεση την Μαρτινιστική ιδιότητα, ούτε δε και το αντίθετο. Πάντως λειτουργεί ιεραρχικά, με βαθμούς, και είναι οργανωμένο σε Στοές (ή Επτάγωνα).
Γενικότερα, είναι μιά κατάσταση που επιβάλλεται να ξεκαθαριστεί άμεσα και το Επιμελητήριο να βρει τους ρυθμούς του, την ώρα μάλιστα που εκφράζονται πολλές και έντονες δυσαρέσκειες από τον τρόπο που διαχειρίζεται επενδυτικά προγράμματα, στα οποία συχνά εμπλέκεται και η Περιφέρεια Ηπείρου, με τον Καχριμάνη να έχει παρεμβατικό ρόλο, όπως λέγεται.
