Το δημογραφικό ζήτημα, ως μια από τις πλέον σύνθετες και μακροπρόθεσμες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η σύγχρονη κοινωνία, κυριάρχησε στις εργασίες της πρόσφατης συνεδρίασης του Περιφερειακού Συμβουλίου Ηπείρου.
Η παρουσίαση των αναλυτικών δεδομένων ανέδειξε με σαφήνεια το μέγεθος του προβλήματος, εστιάζοντας στις ιδιαίτερες γεωγραφικές και κοινωνικές συνθήκες που διαμορφώνονται στην περιφέρεια. Κεντρικός εισηγητής της θεματικής ήταν ο καθηγητής Δημογραφίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και διευθυντής του Ινστιτούτου Δημογραφικών Ερευνών και Μελετών, Βύρων Κοτζαμάνης, ο οποίος χαρτογράφησε τις πληθυσμιακές τάσεις.
Σύμφωνα με το typosepeirou.gr, τα στοιχεία που αφορούν την Ήπειρο αποτυπώνουν μια ανησυχητική πραγματικότητα, καθώς η περιοχή καταγράφει συστηματική μείωση του μόνιμου πληθυσμού της και υψηλά ποσοστά γήρανσης. Κατά τη διάρκεια του 2024, η δυσαναλογία μεταξύ των γεννήσεων και των θανάτων υπήρξε καταλυτική, αφού καταγράφηκαν μόλις 1.790 γεννήσεις έναντι 4.192 θανάτων.
Η συγκεκριμένη αρνητική ισορροπία οδήγησε στην απώλεια άνω των 2.300 κατοίκων μέσα σε ένα μόνο δωδεκάμηνο, επιβεβαιώνοντας τη σταθερή τροχιά συρρίκνωσης της τοπικής πληθυσμιακής βάσης.
Στην ανάλυσή του, ο κ. Κοτζαμάνης εστίασε στη διαχρονική υποχώρηση των δεικτών γονιμότητας. Όπως εξήγησε, οι γυναίκες που γεννήθηκαν γύρω στα 1960 ολοκλήρωσαν τον αναπαραγωγικό τους κύκλο φέρνοντας στον κόσμο κατά μέσο όρο περισσότερα από δύο παιδιά, εξασφαλίζοντας την αναπλήρωση των γενεών.
Αντίθετα, οι γενιές της δεκαετίας του 1980 αναμένεται να φτάσουν κατά μέσο όρο μόλις τα 1,4 παιδιά ανά γυναίκα. Η τάση αυτή, σε συνδυασμό με τη φυγή των νεότερων ανθρώπων προς τα μεγάλα αστικά κέντρα ή το εξωτερικό, περιορίζει δραστικά τις δυνατότητες φυσικής ανανέωσης του πληθυσμού.
Οι προεκτάσεις του φαινομένου ξεπερνούν τη στενή στατιστική διάσταση και αγγίζουν άμεσα τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος, την επάρκεια της αγοράς εργασίας και τη συνολική οικονομική δραστηριότητα στην Περιφέρεια Ηπείρου.
Στο κλείσιμο της παρέμβασής του, ο καθηγητής υπογράμμισε τη σημασία εφαρμογής συγκροτημένων πολιτικών που θα εστιάζουν στη δημιουργία σταθερών θέσεων απασχόλησης και στη θεσμική στήριξη των νέων ζευγαριών, ώστε να διαμορφωθούν οι κατάλληλες συνθήκες για την παραμονή του παραγωγικού δυναμικού στον τόπο του.
