Στο 25,3% διαμορφώθηκε το ποσοστό των κατοίκων της Ηπείρου που αντιμετώπισαν κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού κατά το 2025, σύμφωνα με τα πλέον πρόσφατα περιφερειακά δεδομένα που δημοσιοποίησε η Eurostat. Η συγκεκριμένη μέτρηση τοποθετεί την περιοχή σε ευνοϊκότερη θέση έναντι του εθνικού μέσου όρου, ο οποίος ανήλθε στο 27,5%, εντούτοις διατηρεί αισθητή απόσταση από τον αντίστοιχο μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης που καταγράφηκε στο 20,9%. Η απόκλιση της τάξεως των 4,4 ποσοστιαίων μονάδων από τα ευρωπαϊκά δεδομένα υπογραμμίζει τις δομικές προκλήσεις που συνεχίζουν να επηρεάζουν την τοπική οικονομία.
Όπως αποτυπώνεται στην ανάλυση, ο σύνθετος δείκτης AROPE εξετάζει τρεις βασικές παραμέτρους: τον κίνδυνο εισοδηματικής φτώχειας, τη σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση, καθώς και τη διαβίωση σε νοικοκυριά με εξαιρετικά χαμηλή ένταση εργασίας. Κάθε πολίτης υπολογίζεται μία φορά στη στατιστική καταγραφή, ακόμη και αν πληροί ταυτόχρονα περισσότερα από ένα κριτήρια. Όπως αναφέρει το typosepeirou.gr, παρά τη συγκριτικά καλύτερη εικόνα της Ηπείρου σε σχέση με άλλες περιφέρειες, το 25,3% σημαίνει ότι ένας στους τέσσερις πολίτες στην τοπική κοινωνία βρίσκεται αντιμέτωπος με συνθήκες οικονομικής ή κοινωνικής ευαλωτότητας.
Σε επίπεδο επικράτειας, η κατανομή των δεικτών αναδεικνύει έντονες περιφερειακές ανισότητες. Η Πελοπόννησος καταγράφει το υψηλότερο ποσοστό με 38,1%, ακολουθούμενη από τα Ιόνια Νησιά με 35,7%, την Κεντρική Μακεδονία με 33% και την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη με 31,6%. Η Θεσσαλία διαμορφώνεται στο 30,5%, ενώ χαμηλότερα επίπεδα εμφανίζουν η Αττική με 23,6% και η Κρήτη με 18,2%, η οποία αποτελεί και τη μοναδική ελληνική περιφέρεια με επίδοση καλύτερη του ευρωπαϊκού μέσου όρου.
Παράλληλα, τα στοιχεία για το σύνολο της χώρας δείχνουν επιδείνωση, καθώς ο κίνδυνος φτώχειας αυξήθηκε από 26,9% το 2024 σε 27,5% το 2025, την ώρα που στην Ευρωπαϊκή Ένωση σημειώθηκε οριακή υποχώρηση στο 20,9%, επηρεάζοντας 92,7 εκατομμύρια πολίτες. Ιδιαίτερα αποκαλυπτικά είναι τα ευρήματα της ευρωπαϊκής έκθεσης σχετικά με την αποτελεσματικότητα της κοινωνικής προστασίας, καθώς οι κοινωνικές μεταβιβάσεις στην Ελλάδα (χωρίς τις συντάξεις) περιόρισαν τον κίνδυνο φτώχειας μόλις κατά 15,5%, τη στιγμή που ο αντίστοιχος ευρωπαϊκός μέσος όρος αγγίζει το 34,2%.
